Een bouwbedrijf maakte gebruik van de diensten van een aantal mensen met een uitkering. De aan deze mensen betaalde vergoedingen werden niet in de loonadministratie verwerkt. Het UWV stelde naar aanleiding van een uitgevoerde controle dat deze mensen in een privaatrechtelijke dienstbetrekking werkzaam waren voor het bouwbedrijf. Bij een huiszoeking werd de ‘zwarte’ administratie, waarin de ‘zwarte’ betalingen per persoon en per uur waren vermeld, in beslag genomen. De belastingdienst nam het standpunt van het UWV dat de betrokkenen in dienstbetrekking werkten over en legde naheffingsaanslagen loonbelasting op over de jaren 1997 tot en met 2001. Ook werd een naheffingsaanslag omzetbelasting opgelegd over niet aangegeven omzet, die was gegenereerd met de zwarte loonbetalingen. In de procedure naar aanleiding van deze naheffingsaanslagen erkende het bouwbedrijf dat de arbeidsverhoudingen met een aantal personen als dienstbetrekkingen moesten worden aangemerkt. Gezien de aan deze personen betaalde bedragen concludeerde het Hof dat het bouwbedrijf de vereiste aangiften LB/PVV niet had gedaan. Daaruit volgde dat het beroep ongegrond moest worden verklaard tenzij het bouwbedrijf overtuigend aantoonde dat de opgelegde naheffingsaanslagen na de uitspraken op bezwaar onjuist waren. Het Hof vond aannemelijk dat ook de andere personen in dienstbetrekking werkten, mede gelet op hun verklaringen over de feitelijke gang van zaken. Het bouwbedrijf toonde het tegendeel niet aan. De inspecteur had de naheffingsaanslagen opgelegd aan de hand van een redelijke, niet willekeurige schatting, gebaseerd op de aanvankelijke opgave van het bouwbedrijf van de gedane betalingen volgens de zwarte administratie. Het gebruteerde anoniementarief was terecht toegepast, omdat het bouwbedrijf niet kon aantonen dat er geen netto afspraken waren gemaakt. De naheffingsaanslagen bleven in stand. Vanwege de lange duur van de behandeling verminderde het Hof wel de boetes met 10%.