Iemand was ondernemer voor de omzetbelasting. Hij hield zich bezig met administratieve en fiscale dienstverlening en assurantiebemiddeling. In zijn aangiften omzetbelasting verwerkte hij bedragen als voorbelasting. Het ging om een percentage van de kilometervergoeding, die hij zich toekende voor het zakelijke gebruik van zijn privé-auto, om de door hem zelf berekende BTW op auto’s die onder de margeregeling vielen, om BTW over een rekening van een advocaat, waarvoor geen factuur in de administratie was opgenomen en om de BTW op een van een particulier gekochte computer, waarvan een factuur ontbrak. De inspecteur legde voor deze bedragen een naheffingsaanslag op met een verzuimboete van 10%. Hof Leeuwarden was van oordeel, dat het ontbreken van facturen voor de advocaatkosten en de aanschaf van de computer tot gevolg had, dat er geen recht op verrekening als voorbelasting was. Dat gold ook voor de onder de margeregeling aangeschafte auto’s. Op de facturen had de verkoper terecht de omzetbelasting niet afzonderlijk vermeld. Van aftrek van voorbelasting kan dan geen sprake zijn. Ook de toegepaste aftrek voorbelasting over de kilometervergoeding vond geen genade bij het Hof. Het beroep van de ondernemer op het gelijkheidsbeginsel werd verworpen, omdat de door hem aangehaalde casus betrekking had op een werknemer, die in fiscaal opzicht niet met een ondernemer mocht worden vergeleken. De opgelegde verzuimboete bleef in stand omdat het Hof de afwezigheid van alle schuld niet aanwezig achtte. Gelet op zijn inschrijving bij de Kamer van Koophandel moest de ondernemer als deskundige op het terrein van het belastingrecht worden aangemerkt. De wettelijke vereisten die aan aftrek van voorbelasting zijn gesteld moesten hem voldoende bekend zijn om onregelmatigheden in zijn BTW-administratie als hier geconstateerd te voorkomen.