Een zelfstandig werkende kraanmachinist was geen ondernemer voor de inkomstenbelasting. Hij had geen eigen machines, maar maakte gebruik van machines van zijn opdrachtgevers. Hij had zich verzekerd tegen beroepsaansprakelijkheid en tegen arbeidsongeschiktheid. Hij schafte zelf het gereedschap en de benodigde materialen aan en had een eigen auto. Hij stond ingeschreven bij het handelsregister en had eigen briefpapier. toch was hij naar het oordeel van Hof onvoldoende zelfstandig om als ondernemer te worden aangemerkt. Doorslaggevend vond het Hof, dat de kraanmachinist niet actief zocht naar andere opdrachtgevers, dat hij weinig had geïnvesteerd in kapitaalgoederen en dat hij weinig debiteurenrisico liep. Gevolg van dit oordeel was, dat hij geen recht had op ondernemersfaciliteiten.