Vanwege de aftrekbaarheid van kosten proberen mensen nogal eens om hun activiteiten als een onderneming aangemerkt te krijgen. Dat lukt meestal niet wanneer er geen zicht is op positieve resultaten. Soms doet zich het tegenovergestelde geval voor. De belastingdienst merkte een kunstverzamelaar die regelmatig kunst kocht en verkocht aan als ondernemer. Hof Amsterdam was het met die visie niet eens. Er waren overzichten van aan- en verkopen, maar daaruit was niet af te leiden of en in hoeverre de verzamelaar per saldo met zijn verkopen voordelen behaalde. De verzamelaar bezocht actief veilingen, handelaren en particulieren in het buitenland om kunst aan te kopen en te verkopen. Daarnaast liet hij boeken maken over (delen van) zijn kunstcollectie die hij zelf financierde. Het Hof leidde daaruit af dat de verzamelaar aanzienlijke kosten maakte. De verzamelaar had aan meerdere musea kunststukken in bruikleen gegeven zonder daarvoor een vergoeding te vragen. Dat hield volgens het Hof in dat hij niet als handelaar optrad. Optreden als handelaar kon ook niet worden afgeleid uit de verkoop van een deel van de collectie in de jaren 1990 en 1991 ter financiering van een nieuwe woning. Deze verkopen waren niet bedoeld om duurzaam deel te nemen aan het economische verkeer.