In een procedure over de WOZ-waarde van een parkeergarage bewees de gemeente naar het oordeel van Hof Amsterdam niet dat de waarde niet te hoog was vastgesteld. Het overgelegde taxatierapport kon niet als bewijs dienen, omdat daarin de waarde was berekend door het aantal parkeerplaatsen te vermenigvuldigen met de waarde van één parkeerplaats. Die waarde was weliswaar bepaald aan de hand van verkoopgegevens van parkeerplaatsen, maar de waarde van de gehele onroerende zaak kon alleen worden bepaald aan de hand van de verkoopgegevens van vergelijkbare parkeergarages. Die gegevens ontbraken in het taxatierapport. Volgens het Hof was de kapitalisatiemethode voor dit object een aanvaardbare methode. De door de eigenaar overgelegde berekening op basis van die methode was echter niet juist omdat deze uitging van de werkelijk behaalde omzet. Dat was in strijd met de in de wet opgenomen waarderingsvoorschriften. Het Hof stelde de waarde vervolgens vast met inachtneming van die voorschriften.