Een commanditaire vennoot in een scheepvaart-CV wilde willekeurig afschrijven op zijn aandeel in de investering in het schip. De inspecteur weigerde deze afschrijving toe te staan. Het verlies uit de CV voor willekeurige afschrijving bedroeg in 1997 ƒ 5.376. De normale afschrijving van het schip bedroeg vijf procent van de aanschaffingskosten. Hof Amsterdam wees het beroep van de commanditaire vennoot af, maar de Hoge Raad vernietigde de uitspraak van het Hof. Hof Den Haag moest vervolgens onderzoeken of de willekeurige afschrijving beperkt moest worden tot het bedrag van de kapitaalinbreng in de CV. De inspecteur had dat standpunt ingenomen, maar het Hof was daaraan bij de eerdere behandeling niet toegekomen. Volgens Hof Den Haag was willekeurige afschrijving slechts mogelijk voor zover de berekening van de winst uit zeescheepvaart zonder die afschrijving positief was. In het jaar 1997 was de winst negatief en dus kon er niet willekeurig worden afgeschreven. Het Hof hield geen rekening met de verschillen tussen de regeling voor de willekeurige afschrijving voor startende ondernemers en die voor willekeurige afschrijving op zeeschepen. Dat zijn twee naast elkaar bestaande faciliteiten, die ieder een eigen doel en eigen voorwaarden kennen. Cumulatie van beide faciliteiten wordt voorkomen door de willekeurige afschrijving voor starters niet toe te passen op bedrijfsmiddelen waarop willekeurig wordt afgeschreven op grond van een andere regeling. Dat betekent dat het een startende ondernemer vrij staat om op een bedrijfsmiddel willekeurig af te schrijven op de voet van een andere regeling, zij het dat hij dan voor dat bedrijfsmiddel niet in aanmerking komt voor willekeurige afschrijving voor startende ondernemers. De anti-cumulatiebepaling houdt niet in dat een startende ondernemer die ervoor kiest om een investering in een zeeschip willekeurig af te schrijven volgens de regeling voor startende ondernemers, daarin wordt beperkt door de begrenzingen van de regeling willekeurige afschrijving van zeeschepen.