
Bij de Tweede Kamer is het wetsvoorstel anticumulatie Ziektewet en Werkloosheidswet in behandeling. Dit wetsvoorstel bevat drie voorstellen om de activerende werking van de Ziektewet te versterken. Het grootste deel van de ziektewetuitkeringen heeft betrekking op zieke uitzendkrachten, zieke werknemers met een tijdelijk dienstverband en zieke werklozen. Het ziekteverzuim van mensen met een ziektewetuitkering duurt gemiddeld langer dan van werknemers in vaste dienst. Ook het percentage dat vervolgens in de WGA terecht komt is beduidend hoger. De mate waarin mensen met een ziektewetuitkering weer aan het werk gaan ligt beduidend lager dan bij vaste werknemers.
De minister van Sociale Zaken laat via een nota van wijziging het onderdeel anticumulatie van uitkeringen vervallen omdat dit onderdeel te weinig steun in de Tweede Kamer heeft. De minister hoopt hiermee de parlementaire behandeling van de andere onderdelen van het wetsvoorstel te bespoedigen. Dat neemt niet weg dat de minister de activerende werking van de Ziektewet wil versterken. Binnenkort komt hij met voorstellen daartoe. De minister denkt ondermeer aan het koppelen van het ziektebegrip na één jaar ziekte aan passende arbeid in plaats van de eigen arbeid en aan het aanpassen van de re-integratie- en sollicitatieverplichtingen voor ziektewetgerechtigden aan de verplichtingen die gelden voor de WGA.