Studiekosten konden onder de wet IB 1964 aftrekbaar zijn als verwervingskosten die in verband met een dienstbetrekking werden gemaakt, of als buitengewone lasten. In een procedure van een werkloze medisch specialist rekende Hof Amsterdam de kosten, die hij maakte voor het op peil houden van zijn vakkennis tot de als buitengewone lasten aftrekbare studiekosten. Het Hof koos voor die oplossing, omdat de medisch specialist wegens het ontbreken van arbeidsinkomen en het ontbreken van het uitzicht op een nieuwe baan de kosten niet als verwervingskosten in aftrek kon brengen. De specialist had in het hele jaar geen betaald werk verricht maar wel kosten gemaakt om bij te blijven op zijn vakgebied en om zijn registratie te behouden. Volgens de Hoge Raad zijn die kosten wel als verwervingskosten aftrekbaar. Daarmee komt de Hoge Raad terug op een eerder arrest. Volgens dat arrest waren dergelijke kosten alleen aftrekbaar bij een bestaande dienstbetrekking of bij een direct vooruitzicht op een volgende baan. Volgens de Hoge Raad mag er bij medische specialisten die kosten voor herregistratie als specialist maken vanuit worden gegaan dat zij in de toekomst een nieuwe dienstbetrekking als specialist zullen krijgen, ook al is nog geen sprake van onderhandelingen over een concreet dienstverband. Wel kan de inspecteur aannemelijk maken dat op grond van bijzondere omstandigheden het verkrijgen van een dienstbetrekking in de toekomst redelijkerwijs niet te verwachten is.Als die uitzondering zich niet voordoet zijn de kosten aftrekbaar. Tot de aftrekbare kosten behoren de uitgaven die zijn gedaan tot behoud van de mogelijkheid tot herregistratie als specialist, omdat zonder die herregistratie ook geen inkomsten uit de dienstbetrekking zouden kunnen worden verworven.