De kantonrechter droeg in een procedure aan een werkgever op om te bewijzen dat het niet aan onvoldoende zorg van zijn kant te wijten was dat een werknemer een burn-out had opgelopen. De procedure was door de werknemer aangespannen om van de werkgever een schadevergoeding te krijgen. De kantonrechter had tijdens de procedure een deskundige ingeschakeld. Deze deskundige weet de uitval van de werknemer aan overbelasting tijdens het werk. Volgens de deskundige waren de klachten niet persoonsgebonden en ook niet veroorzaakt door de privésituatie van de werknemer. De werkgever is wettelijk verplicht om het werk zoveel mogelijk aan te passen aan de persoonlijke eigenschappen van de werknemer. Dat betekent onder meer dat de werkgever moet zorgen voor een evenwicht tussen de belasting en de fysieke en psychische belastbaarheid. De werkgever had deze norm geschonden, met psychische schade voor de werknemer als gevolg. De werkgever leverde het hem opgedragen (tegen)bewijs niet. Daarmee stond vast dat de werkgever toerekenbaar tekort was geschoten in de nakoming van zijn wettelijke zorgplicht en aansprakelijk was voor de door de werknemer opgelopen schade. De rechter veroordeelde de werkgever tot vergoeding van de geleden schade, zowel de materiële als de immateriële.