Een musicus werkte als docente klarinet en saxofoon in loondienst en daarnaast als artiest als ondernemer. De activiteiten als ondernemer hingen naar het oordeel van Hof Amsterdam niet zodanig samen met de werkzaamheden als docente dat deze laatste activiteiten onderdeel uitmaakten van de ondernemingsactiviteiten. De ondernemersactiviteiten overheersten de andere activiteiten niet, aangezien de genoten looninkomsten meer bedroegen dan de ondernemingswinst en de musicus meer uren besteedde aan haar dienstbetrekking dan aan haar onderneming. De looninkomsten vormden geen winst uit onderneming en dus telden de daaraan bestede uren niet mee voor het urencriterium. De musicus had geen recht op zelfstandigenaftrek.