Ontslag op staande voet is alleen mogelijk als er een dringende reden voor is. Werkweigering is een reden voor ontslag op staande voet. Een werkgever beriep zich op werkweigering omdat een werknemer meerdere keren weigerde een door zijn leidinggevende gegeven opdracht uit te voeren. Het uitvoeren van die opdracht zou echter in strijd zijn met de veiligheidsvoorschriften van de werkgever. Het kan een werknemer niet worden verweten dat hij weigert om veiligheidsmaatregelen te negeren om het productieproces te dienen. Dat kan anders zijn in situaties waarin toepassing van de regel overbodig is, bijvoorbeeld als er geen werk wordt verricht. In dit geval leverde de weigering om de veiligheidsvoorschriften te negeren geen dringende reden op. Wel ontbond de kantonrechter de arbeidsovereenkomst op grond van gewijzigde omstandigheden, onder toekenning van een ontslagvergoeding aan de werknemer. De beëindiging van de arbeidsovereenkomst was te wijten aan de werkgever. De kantonrechter stelde daarom bij de berekening van de vergoeding de correctiefactor C op 2.