In een procedure over de wet waardering onroerende zaken (WOZ) is aan de orde de vraag, of een pand, dat niet in appartementen is gesplitst maar feitelijk wel bestaat uit afzonderlijke woningen, moet worden gewaardeerd als een geheel of als afzonderlijke bestanddelen. Volgens Hof Amsterdam is sprake van afzonderlijk verhuurbare en verhuurde woningen. Daarom is sprake van afzonderlijke onroerende zaken, die ieder afzonderlijk getaxeerd moeten worden. Het geschil betrof de gehanteerde waarderingsmethodiek. Partijen waren het eens over de waardering van de panden indien de door de gemeente gehanteerde methodiek juist zou zijn. Daarom bleven de opgelegde aanslagen in stand.