Bezittingen en schulden die in box 3 vallen moeten voor de waarde in het economische verkeer in de zogenaamde rendementsgrondslag worden opgenomen. De waardebepaling is niet altijd even gemakkelijk. Zo waardeerde de eigenaar van een verhuurd stuk grond dit perceel op 10 maal de jaarlijkse huur. Het perceel werd sinds 1 augustus 1995 voor onbepaalde tijd verhuurd aan de Nederlandse Aardoliemaatschappij (NAM). De NAM gebruikte het perceel voor grondopslag en als verplichte geluidsbuffer voor de naastgelegen aardgasinstallaties. De NAM beplantte het perceel met bomen om de installaties aan het zicht te onttrekken. De NAM had geen alternatieven voor het gehuurde perceel beschikbaar. De inspecteur bepaalde de waarde van het perceel uitgaande van een gewenst rendement van 4%. Daardoor bedroeg de waarde 25 maal de jaarhuur. De rendementseis voor staatsobligaties over het jaar 2002 bedroeg volgens de inspecteur 4 tot 5%. Volgens de rechtbank maakte de inspecteur niet aannemelijk dat een potentiële koper van het perceel geen hoger rendement dan 4% zou nastreven. Dit rendement lag aan de onderkant van het rendement waarmee een risicomijdende belegger calculeert. De eigenaar maakte evenmin aannemelijk waarom een rendementseis van 10% zou moeten gelden. De rechtbank was van oordeel dat het verhuurde perceel voor een potentiële koper een uiterst laag risico vormde omdat het gebruik van het betreffende perceel essentieel is voor de NAM. De rechtbank hanteerde daarom een kapitalisatiefactor van 20 op de geldende huur.