Een BV schreef in de jaren 1997, 1998 en 1999 callopties op aandelen die zij zelf in bezit had. De BV hanteerde voor de waardering van de aandelenpakketten en de optieverplichtingen verschillende methodieken. De inspecteur was van mening dat de optieverplichtingen in samenhang met de onderliggende aandelen moesten worden gewaardeerd. Het Hof sloot zich bij de opvatting van de inspecteur aan. In geval van het volledig gedekt schrijven van callopties waarbij de uitoefenprijs van de opties hoger is dan de betaalde kostprijs van de aandelen staat goed koopmansgebruik niet toe om een verlies op de optieverplichtingen te nemen. Dat strookt niet met de realiteit, omdat een dergelijk verlies door de gedekte positie en de hoogte van de uitoefenprijs in werkelijkheid niet is geleden. Een verlies op de optieverplichting wordt namelijk gecompenseerd door een waardestijging van de aandelen. Bij een stijging van de koers van de calloptie en dus een stijging van de verplichting uit hoofde daarvan treedt per saldo geen vermogensverlies op. Het is in strijd met goed koopmansgebruik om de optieverplichting anders dan in samenhang met de desbetreffende beursaandelen te waarderen. Waardering in samenhang houdt in waardering van optie en aandelen op de vergoeding respectievelijk de kostprijs of van beide op de beurswaarde indien dit laatste tot een lagere waardering leidt.