Hoewel dat in strijd was met het geldende bestemmingsplan verleende een gemeente een bouwvergunning voor de bouw van een geschakelde woning als aanbouw van een boerderij. De gemeente verleende de bouwvergunning om zo de mogelijkheid van inwoning van ouders bij de kinderen te kunnen bieden. De gemeente had wel een aantal beperkende voorwaarden opgelegd. Zo moest zodra een van de generaties het pand zou verlaten het pand worden aangepast zodat dit slechts voor bewoning door één gezin geschikt zou zijn, mocht er geen eigendomsafsplitsing plaatsvinden, geen dubbele woning worden gecreëerd en ging het uitdrukkelijk om een tijdelijk gebruik. Voor de WOZ ging het om twee afzonderlijke panden. Hof Den Bosch was van oordeel dat de bouwvergunning en de bijbehorende voorwaarden geen waardedrukkende invloed hadden vanwege het persoonlijke karakter. De Hoge Raad oordeelde anders. De gestelde voorwaarden waren persoonsgebonden, maar iedere koper van de zaak zou bij zelfstandige bewoning in strijd komen met het bestemmingsplan. Een potentiële koper moet rekening houden met de mogelijkheid dat de gemeente hem aan het bestemmingsplan zal willen houden. Dat betekent dat de waardedrukkende invloed van het bestemmingsplan zich nu al doet gelden.