Bij de staking van zijn onderneming ging de tot het ondernemingsvermogen behorende boerderij van een landbouwer over naar zijn privé-vermogen. De waarde van de boerderij was vastgesteld door middel van een minnelijke waardering door de belastingdienst en een taxateur, die door de ondernemer was aangesteld. Het taxatierapport bevatte de waarde vrij opleverbaar en de waarde in verhuurde staat. Bij de vaststelling van de aanslag inkomstenbelasting over het stakingsjaar ging de belastingdienst uit van de waarde vrij opleverbaar, vermenigvuldigd met een factor 0,65 wegens duurzame zelfbewoning. De landbouwer stelde zich op het standpunt dat de ongecorrigeerde waarde in verhuurde staat moest worden gehanteerd. Hof Arnhem stelde de inspecteur in het gelijk. Op basis van rechtspraak van de Hoge Raad moet ervan uit worden gegaan, dat een huurder bereid is bij aankoop van de door hem bewoonde woning een hogere prijs te betalen dan de waarde in verhuurde staat. Dat geldt ook voor de waardering van een bewoonde woning bij de overgang van ondernemings- naar privé-vermogen.