Een DGA was eigenaar van een pand dat hij verhuurde aan zijn BV. Met ingang van 1 januari 2001 viel het pand onder de terbeschikkingstellingsregeling. In september 2000 zette de DGA het pand te koop. Volgens een taxatierapport was de waarde van het pand per 1 januari 2001 ƒ 3.800.000. De DGA verkocht het pand in mei 2001 voor ƒ 3.000.000. Het verschil tussen de taxatiewaarde en de verkoopprijs van ƒ 800.000 verwerkte de DGA als verlies in zijn aangifte inkomstenbelasting 2001. De belastingdienst accepteerde dit verlies niet. De rechtbank Arnhem was van oordeel dat voor de waardebepaling van het pand per 1 januari 2001 moest worden uitgegaan van de verkoopprijs gelet op het geringe tijdsverloop tot aan het moment van verkoop. De hogere taxatie was gebaseerd op gebruik van het pand als horecapand. Het pand stond niet als zodanig te koop en werd ook niet als zodanig verkocht. Verder was bij de taxatie rekening gehouden met technische installaties en inrichting die tot het bedrijfsvermogen van de BV behoorden. Deze zaken werden niet meeverkocht, maar voor de oplevering aan de koper uit het pand verwijderd.