Een bloedbank betaalde aan vrijwilligers een bedrag van ƒ 60 per gewerkte avond, waarop bloed werd afgenomen. Dit bedrag werd als kostenvergoeding aangemerkt. Er werd geen loonbelasting ingehouden en evenmin premies voor werknemersverzekeringen. Met de belastingdienst werd uiteindelijk overeengekomen, dat ƒ 40 was aan te merken als onbelaste vergoeding en het restant als vergoeding voor de werkzaamheden. Volgens de Centrale Raad van Beroep is het Uwv niet gebonden aan de opvatting van de belastingdienst. De Raad stelt vast, dat het gehele bedrag in principe loon is, voor zover niet blijkt, dat er sprake is van kosten, die worden vergoed. Vervolgens stelt de Raad vast, dat de werkzaamheden persoonlijk dienen te worden verricht en dat er door de bloedbank toezicht wordt gehouden op de werkzaamheden. Dientengevolge is sprake van dienstbetrekkingen.