De wet op de inkomstenbelasting kent een vrijstelling voor inkomsten uit kamerverhuur. Die vrijstelling geldt alleen voor de verhuur van een deel van de eigen woning, dat niet als zelfstandige woonruimte is aan te merken. Van een zelfstandige woonruimte is sprake als geen gebruik hoeft te worden gemaakt van voorzieningen, die in het andere deel van de woning zijn gelegen (bijvoorbeeld keuken of wasgelegenheid). De opbrengsten mogen niet hoger zijn dan € 3.493 per jaar. In deze casus was sprake van een zelfstandige woonruimte, zodat de vrijstelling niet van toepassing was.