In een vraag en antwoordbesluit gaat de staatssecretaris in op de gevolgen voor het successierecht van een voorwaardelijke testamentaire ouderlijke boedelverdeling. Onder verwijzing naar een tweetal arresten van de Hoge Raad is de staatssecretaris van mening, dat een voorwaardelijke ouderlijke boedelverdeling (OBV), waarbij alleen de echtgenoot de “tenzij-clausule” kan inroepen, geldig is. De vraag betrof een erflater die in zijn testament heeft vastgelegd dat zijn nalatenschap wordt verdeeld volgens een OBV met de bevoegdheid voor de langstlevende echtgenote om te kiezen voor een afwijkende verdeling (de “tenzij-clausule”). Dat geldt ook voor een voorwaardelijke OBV met een gedeeltelijke tenzij-clausule. Met een gedeeltelijke tenzij-clausule kan gedeeltelijk van de voorwaardelijke OBV worden afgeweken. Van belang is of de nalatenschap wordt verdeeld binnen de door de erflater in zijn testament aangegeven bevoegdheden. Bij een OBV ontstaan vorderingen wegens overbedeling van de langstlevende partner. De Hoge Raad heeft in een arrest vastgesteld dat bij een OBV de waarde van de vorderingen wegens overbedeling wordt vastgesteld volgens een vruchtgebruikberekening. Als gebruik gemaakt wordt van de “tenzij-clausule” komt de OBV niet tot stand. De verkrijgingen moeten dan naar de waarde in het economische verkeer worden vastgesteld. Voor zover op grond van een gedeeltelijke tenzij-clausule wordt afgeweken van de OBV moet worden uitgegaan van de waarde in het economische verkeer. Voor zover uitvoering wordt gegevens aan de OBV geldt de hiervoor genoemde vruchtgebruikberekening. Opgemerkt zij, dat het erfrecht per 1 januari 2003 is veranderd. De OBV geldt nu volgens het wettelijke erfrecht als geen testament is opgemaakt. Op grond van het overgangsrecht zijn voor 2003 opgemaakte testamenten nog steeds geldig. Het belang van de "tenzij"-clausule die een afwijking van de OBV mogelijk maakt, is dus blijven bestaan.