In een arrest uit 2004 heeft de Hoge Raad geoordeeld dat de tegenprestatie voor de overdracht van een onderneming in de regel verplicht tot het privévermogen behoort. Dit geldt volgens de Hoge Raad ook wanneer de koopsom in termijnen wordt betaald en aan de kredietwaardigheid van de koper kan worden getwijfeld. Dat is een omstandigheid waarmee de verkoper bij de waardering van zijn vordering op de koper rekening dient te houden. Alleen als er een gerede kans bestaat dat de exploitatie van de onderneming in de toekomst weer voor rekening van de koper zal geschieden, kan dat anders zijn. Er moeten dan bij de verkoop bijzondere afspraken zijn gemaakt. Wanneer in de verkoopovereenkomst geen specifieke bepaling is opgenomen dat indien koper niet aan zijn financiële verplichtingen kan voldoen de exploitatie van de onderneming weer voor rekening van de verkoper zal geschieden of wanneer er geen eigendomsvoorbehoud is gemaakt doet zich de zogenaamde gerede kans niet voor. De verkoper van een onderneming die uiteindelijk door het faillissement van de koper een verlies leed, wilde dit verlies ten laste van zijn winst uit een na de verkoop gestarte onderneming brengen. Bij de verkoop waren geen bijzondere bedingen gemaakt. Hof Amsterdam zag niet in waarom de vordering op de koper tot het vermogen van de nieuwe onderneming kon behoren. Omdat iedere band tussen de vordering op de koper van de oorspronkelijke onderneming en de nieuwe onderneming ontbrak kon de vordering niet ten laste van de winst worden afgewaardeerd.