Werknemers, die gedurende zekere perioden door hun werkgever naar het buitenland werden uitgezonden, konden onder de wet IB 1964 een beroep doen op de zogenaamde Nedeco-regeling. Die regeling voorzag in een aanvullende kostenaftrek. Voor de berekening van de aftrek moet worden uitgegaan van het aantal dagen in het buitenland gedeeld door het aantal dagen in het betreffende kalenderjaar en niet het aantal werkdagen in dat jaar. De resolutie van de staatssecretaris van Financiën, waarin de regeling is beschreven, is duidelijk op dat punt aldus Hof Den Haag. Bij de invoering van de wet IB 2001 is de Nedeco-regeling opgegaan in de 30%-regeling. Voor de bepaling van de vrije vergoeding dient de grondslag daarvoor te worden gesteld op het deel van het inkomen, dat aan de periode van buitenlands verblijf is toe rekenen. Die grondslag wordt bepaald door het inkomen te vermenigvuldigen met het aantal buitenlandse dagen, gedeeld door het aantal dagen in het kalenderjaar.