Als iemand zijn aangiftebiljet niet op tijd inlevert kan de belastingdienst een zogenaamde verzuimboete opleggen. De hoogte van die boete is afhankelijk van het aantal keren dat een dergelijk verzuim is gepleegd. Wel moet de inspecteur bij het vaststellen van de hoogte van de boete rekening houden met een aantal rechtsbeginselen, zoals het evenredigheidsbeginsel. Dat houdt in, dat de boete in verhouding moet zijn met de ernst van de gedraging waarvoor zij wordt opgelegd. Op grond van bijzondere omstandigheden kan de boete hoger of lager uitvallen. Voor het vaststellen van het aantal voorafgaande verzuimen tellen alleen die verzuimen mee waarvoor een boete is opgelegd. In het boetestelsel, zoals dat tot 1998 gold, werd geen boete opgelegd bij een nihilaanslag of bij een negatieve aanslag. Die verzuimgevallen tellen alleen mee in latere jaren als de inspecteur ze heeft gemeld aan de belastingplichtige. De Hoge Raad liet een uitspraak van het hof in stand, waarin het Hof de door de inspecteur opgelegde boete van ƒ 1.250 voor het voor de derde keer te laat indienen van de aangifte inkomstenbelasting verminderde tot ƒ 250. Dat was de boete die hoorde bij een eerste verzuim.