De belastingdienst legde aan een vereniging direct invorderbare naheffingsaanslagen omzetbelasting en kansspelbelasting op met boetes. De vereniging dagvaardde de ontvanger voor de rechtbank in een procedure zich tegen de tenuitvoerlegging van de dwangbevelen. Na het verstrijken van de bezwaartermijn stuurde de vereniging een brief naar de belastingdienst waarin zij de dagvaarding als bezwaar tegen de aanslagen en boetebeschikkingen wilde aanmerken. De inspecteur merkte echter de brief en niet de dagvaarding aan als bezwaarschrift. Wegens termijnoverschrijding verklaarde hij het bezwaarschrift niet ontvankelijk. Hof Amsterdam onderschreef de niet-ontvankelijkverklaring. De bezwaarprocedure en het verzet tegen de tenuitvoerlegging van een dwangbevel zijn twee afzonderlijke procedures met ieder hun eigen regels. Dat het hoofd van de eenheid van de belastingdienst zowel inspecteur is als ontvanger houdt volgens het Hof niet in dat een aan de ontvanger gericht verzetschrift waarin bezwaren worden geuit tegen aanslagen moet worden aangemerkt als een aan de inspecteur gericht bezwaarschrift. De inspecteur had de na het verstrijken van de bezwaartermijn ontvangen brief terecht als niet-ontvankelijk bezwaarschrift aangemerkt.