Een BV dreef een transport-, expeditie- en opslagbedrijf. Alle aandelen van de BV waren in handen van een holding-BV. De holding had drie aandeelhouders. De aandelen waren als volgt verdeeld: de financier van het bedrijf had 40%, terwijl de beide directeuren ieder 30% hadden. De beide directeuren waren vader en zoon. De aandeelhouders hadden een overeenkomst gesloten waarin van de statuten afwijkende afspraken waren opgenomen met betrekking tot het bepalen van het beleid, het nemen van besluiten over bepaalde onderwerpen en de onderlinge verkoop van aandelen. Het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV) was van mening dat beide directeuren in dienstbetrekking werkten voor de BV. Op grond daarvan moest de BV voor beide directeuren premies werknemersverzekeringen betalen. De Centrale Raad van Beroep overwoog dat er wel aanknopingspunten waren voor gezamenlijk ondernemerschap van vader en zoon, omdat het ging om de terugkoop van het familiebedrijf en omdat de andere aandeelhouder in de praktijk uitsluitend als financier optrad. Belangrijker was echter dat beide directeuren geen garantie hadden dat de algemene vergadering van aandeelhouders geen hen onwelgevallige besluiten zou nemen. Vanaf hun aanstelling op 1 september 2000 waren beide directeuren voor de BV werkzaam in een privaatrechtelijke dienstbetrekking met verzekeringsplicht als gevolg.