
Wie in Nederland woont, valt onder de werking van de Nederlandse volksverzekeringen. Volgens het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen 1999 (BUB) is niet verzekerd voor de volksverzekeringen een in Nederland wonende persoon die tenminste drie aaneengesloten maanden buiten Nederland werkt, tenzij hij dat doet in dienst van een in Nederland gevestigde werkgever.
De gedachte daarachter is dat mensen die ondanks werken in het buitenland een nauwe band met Nederland blijven houden, verzekerd moeten blijven voor de volksverzekeringen. Buiten de EU en de EER zijn werknemers in het buitenland vaak niet of zeer gebrekkig verzekerd. De uitzondering op de beperking van de kring der verzekerden geldt niet wanneer op basis van een verdrag op basis van Verordening (EEG) nr. 1408/71 de wetgeving van een andere staat van toepassing is op een arbeidsverhouding.
Een in Nederland wonende werknemer, die door zijn werkgever werd gedetacheerd in Kazachstan, claimde vrijstelling van premieplicht voor de volksverzekeringen. Hof Amsterdam deelde de opvatting van de werknemer, dat zijn werkgever in Kazachstan was gevestigd, niet. In de aangifte IB vermeldde de werknemer loon uit dienstbetrekking te hebben ontvangen van een in Nederland gevestigde werkgever. Uit niets bleek dat er geen dienstbetrekking met deze vennootschap bestond.
Zo er al sprake was van een overeenkomst tussen de werknemer en een in Kazachstan gevestigd bedrijf, prevaleerde volgens het hof de arbeidsovereenkomst met de Nederlandse werkgever. Volgens het hof was de werknemer verzekerd voor de Nederlandse volksverzekeringen en was terecht premie van hem geheven.