In het verleden – voor de invoering van de Wet IB 2001 – waren de zogenaamde verwervingskosten aftrekbaar. Verwervingskosten zijn de kosten die iemand maakt om zijn beroep goed te kunnen uitoefenen. De Wet IB 2001 kent echter veel minder aftrekposten dan zijn voorganger, de Wet IB 1964. Een van de overgebleven aftrekposten is de categorie scholingsuitgaven. Voorwaarde voor aftrek is het volgen van een opleiding of een studie. Een universitair hoofddocent voldeed niet aan die voorwaarde maar wilde toch aftrek van kosten die hij in zijn aangifte aanmerkte als scholingsuitgaven. De uitgaven betroffen echter telefoonkosten, contributies, kosten van vakliteratuur en abonnementen en dergelijke. Het studeren van de hoofddocent vond niet plaats in een leertraject, waarvoor enige begeleiding of toezicht van een derde vereist is. De Hoge Raad heeft geoordeeld dat de aftrek van de gemaakte kosten terecht geweigerd werd.