Op grond van een EU-verordening geldt er een vrijstelling van invoerrechten voor goederen die door natuurlijke personen worden ingevoerd bij verhuizing naar een lidstaat van de Europese Unie. De op deze verordening gebaseerde Nederlandse wetgeving schrijft voor dat deze vrijstelling alleen mag worden toegepast met een vergunning van de inspecteur. De vrijstelling van invoerrechten geldt ook voor de omzetbelasting. De vrijstellingsvergunning verliest zijn betekenis op het moment waarop de goederen met toepassing van de vrijstelling in het vrije verkeer zijn gebracht. Intrekking van de vergunning na dat tijdstip heeft geen rechtsgevolg. Tegen een besluit tot intrekking na gebruik kan dus ook geen bezwaar meer gemaakt worden. Indien na het in het vrije verkeer brengen van de goederen komt vast te staan dat geen aanspraak op vrijstelling bestond kan de inspecteur de ten onrechte niet geheven invoerrechten en omzetbelasting naheffen. De Hoge Raad heeft een uitspraak van Hof Amsterdam, waarin het Hof het bezwaar tegen een intrekkingsbesluit van de inspecteur ontvankelijk verklaarde, vernietigd.