De gemeente Maastricht legde aan een van de bewoners van een studentenhuis een aanslag rioolrecht en een aanslag afvalstoffenheffing op die betrekking hadden op het gehele pand. De gemeentelijke belastingverordening kent een voorkeursvolgorde voor het opleggen van dergelijke aanslagen voor het geval er meer personen belastingplichtig zijn voor het zelfde pand. Als eerste moet dan de eigenaar/gebruiker van het pand in de heffing worden betrokken, vervolgens komt degene die het langst in het pand woont of dit gebruikt aan de beurt. Een student die als bewoner van een studentenhuis in de heffing werd betrokken meende dat hij er vanwege de gang van zaken in voorgaande jaren op mocht vertrouwen dat hij ook dit jaar niet in de belastingheffing zou worden betrokken. In de voorgaande jaren waren de opgelegde aanslagen steeds na bezwaar vernietigd met als redengeving dat de student niet belastingplichtig was. Hoewel de student volgens de tekst van de regeling wel belastingplichtig was, vond Hof Arnhem dat de student erop mocht vertrouwen dat hij ook dit jaar niet in de belastingheffing zou worden betrokken. De eerdere uitspraak van Hof Den Bosch in deze procedure is door de Hoge Raad vernietigd.