Vermogensbestanddelen, die door een ondernemer zowel voor de uitoefening van zijn onderneming worden gebruikt als voor privé-doeleinden, behoren tot het keuzevermogen. Dat betekent, dat de ondernemer kan kiezen of hij dergelijke vermogensbestanddelen aanmerkt als privé-vermogen of bedrijfsvermogen. Bij die keuze mag hij de grenzen der redelijkheid niet overschrijden. In de volgende casus was dat het geval. Een tandarts kocht een woning met garage. De garage werd omgebouwd tot praktijkruimte; de woning werd gedeeltelijk zakelijk gebruikt (als kantoor en archiefruimte). In de aangifte over het jaar van aanschaf had hij de woning als privé-vermogen aangemerkt. In een bezwaarschrift tegen de aanslag over dat jaar wilde hij de woning alsnog als bedrijfsvermogen aanmerken. Het indienen van dat bezwaarschrift viel ongeveer gelijk met de inbreng van de praktijk in een BV, waarbij de woning naar privé zou gaan. Doordat op het moment van de indiening van het bezwaar al vaststond, dat de woning naar prive zou gaan als het bezwaar werd gehonoreerd, overschreed de tandarts de grenzen der redelijkheid door te kiezen voor bedrijfsvermogen.