Een ondernemer wilde de verliezen op effectentransacties ten laste van zijn winst brengen. Dat kan alleen als dergelijke effectentransacties onderdeel vormen van de normale bedrijfsuitoefening. De activiteiten van deze ondernemer bestonden uit het bemiddelen bij de verkoop van bepaalde financiële producten. Het voor rekening en risico van cliënten beleggen vormde geen onderdeel van de bedrijfsactiviteiten. Ook het speculatief beleggen van eigen of vreemd vermogen van de onderneming behoorde niet tot het doel van de onderneming. Desondanks had er, volgens een arrest van de Hoge Raad uit 1999, toch sprake kunnen zijn van een verlies uit onderneming wanneer sprake was van een verlies op de belegging van tijdelijk overtollige liquide middelen. Daarvoor geldt als voorwaarde dat deze middelen zodanig worden belegd dat redelijkerwijs kan worden aangenomen dat zij tijdig weer in de onderneming beschikbaar zijn. De ondernemer in kwestie slaagde er niet in te bewijzen dat de belegging tijdelijk overtollige liquide middelen betrof.