De termijn waarbinnen de belastingdienst een navorderingsaanslag kan opleggen is normaliter vijf jaar. Er geldt een termijn van twaalf jaar voor belastingheffing over een buitenlands inkomensbestanddeel. Deze verlengde navorderingstermijn geldt volgens Hof Den Bosch ook voor toonderaandelen in een Luxemburgse vennootschap die in Nederland onder de fictieve rendementsbepaling voor buitenlandse beleggingsmaatschappijen viel. Niet van belang was de plaats waar de aandelen werden bewaard. Uit de wetsgeschiedenis volgt dat de bepaling is bedoeld voor uit het buitenland afkomstige inkomens- of winstbestanddelen die buiten het zicht van de Nederlandse fiscus zijn gebleven. Volgens het Hof vallen vermogensrendementen van buitenlandse conversiefondsen onder dergelijke inkomensbestanddelen. Conversiefondsen potten hun rendement op en zetten dat om in onbelaste waardegroei. De belegger kan deze waardegroei op elk moment realiseren door de verkoop van de aandelen of bewijzen van deelgerechtigdheid.