Het successierecht belast de waarde van wat wordt verkregen door de erfgenamen na iemands overlijden. Er bestaan diverse faciliteiten om de belastingdruk te matigen. Voor de verkrijging van een landgoed dat voldoet aan de Natuurschoonwet geldt dat het successierecht niet wordt ingevorderd als de erfgenamen het landgoed tenminste 25 jaar in stand houden. Dat betekent ondermeer dat zij het landgoed niet buiten de kring van erfgenamen mogen overdragen in deze periode. Voor toepassing van deze faciliteit is niet vereist dat een landgoed gedurende een bepaalde tijd vóór het overlijden eigendom moet zijn geweest van de erflater. In het geval van een aankoop van delen van een landgoed door een van de mede-eigenaren kort voor diens overlijden wilde de belastingdienst de koopovereenkomst negeren met een beroep op wetsontduiking. Wegens het ontbreken van een complex van rechtshandelingen dat was gericht op besparing van belasting wees het de rechtbank het beroep op wetsontduiking af. De rechtbank baseerde dat oordeel mede op het feit dat het landgoed al eeuwen in het bezit van de familie was en door de familie in stand werd gehouden. De belastingdienst ging in hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank. Hof Amsterdam wees het hoger beroep af. De bedoeling van de faciliteit is het stimuleren van de instandhouding van economisch vaak weinig rendabele landgoederen. De wetgever heeft zich bij de vormgeving van deze faciliteit gericht op de voortzetters. Uit de wettelijke regeling blijkt niet dat de wetgever de aanschaf van een landgoed in het zicht van overlijden als misbruik bestempelt of in strijd met doel en strekking van de wet vindt.