Een vader verkocht de aandelen in zijn onroerendgoedvennootschap aan zijn zoons. De prijs was volgens de verkoopovereenkomst de intrinsieke waarde van de aandelen, zoals door de accountant van de BV vast te stellen. Deze waarde bleek gelijk te zijn aan het eigen vermogen van de BV volgens de balans, zonder rekening te houden met de aanmerkelijk hogere werkelijke waarde van de panden. In geschil was of de vader daardoor een schenking aan zijn zoons had gedaan. Hof Den Haag kwam tot het oordeel, dat er een schenking had plaatsgevonden. De Hoge Raad heeft die uitspraak vernietigd wegens motiveringsgebreken. Na verwijzing oordeelde Hof Amsterdam, dat de vader, gezien zijn bekendheid met de onroerend goedmarkt, moet hebben geweten, dat de panden van de BV meer waard waren dan volgens de balans. Het Hof was van oordeel dat de vader de bedoeling had om zijn zoons te bevoordelen. De koopovereenkomst werd immers op initiatief van de vader gesloten en de prijs kon in alle vrijheid tot stand komen, terwijl er geen enkele druk op de vader was om met een lagere waarde dan de waarde in het economische verkeer genoegen te nemen. Dit hield in, dat de vermogensverschuiving door de vader is gewild. De aanslag schenkingsrecht was terecht opgelegd en bleef in stand.