Van een vrijstaande woonboerderij met gastenverblijf werd in 2000 de bestemming gewijzigd van 'wonen' naar 'wonen en recreatieve verblijfsrecreatie'. In datzelfde jaar werden in het gastenverblijf vier slaapkamers met sanitaire ruimtes gerealiseerd. Het gastenverblijf werd vervolgens gebruikt voor Bed & Breakfast. In de winter van 2002/2003 werd één van de slaapkamers verbouwd tot zitkamer/keuken. Sindsdien werd geen ontbijt meer verstrekt, maar werd het gastenverblijf in zijn geheel als een soort vakantieonderkomen verhuurd. Bij de aanslag onroerende zaakbelasting 2004 stelde de gemeente zich op het standpunt dat gezien het gebruik het tarief voor niet-woningen van toepassing was. Tijdens de procedure voor Hof Leeuwarden gaf de gemeente aan, dat toch het tarief voor woningen moest worden toegepast. Het Hof paste de aanslag dienovereenkomstig aan en veroordeelde de gemeente tot vergoeding van de proceskosten.