De gemeente Ameland legde aan iemand die zijn woning verhuurde aan derden een aanslag toeristenbelasting op. De aanslag was gebaseerd op de verhuur van een recreatiewoning. De verschuldigde belasting was op forfaitaire wijze berekend omdat er geen registratie was bijgehouden van het werkelijke aantal overnachtingen. Na bezwaar verminderde de gemeente de aanslag naar tijdsgelang omdat was gebleken dat de belanghebbende per 1 september 2002 niet meer op Ameland woonde. Naar het oordeel van Hof Leeuwarden was de aanslag terecht opgelegd omdat sprake was van het bieden van verblijf tegen betaling aan niet-inwoners van de gemeente. Door het ontbreken van een administratie kon de belanghebbende niet aantonen dat de aanslag te hoog was vastgesteld.