De verhuur van onroerende zaken is, behoudens enkele uitzonderingen, voor de omzetbelasting een vrijgestelde prestatie. Volgens het Hof van Justitie EG houdt verhuur van onroerende zaken in dat de verhuurder aan de huurder voor een zekere periode tegen betaling het exclusieve recht verleent om de onroerende zaak te gebruiken alsof de huurder eigenaar is van deze zaak. Aan het recht van de huurder om het gehuurde bij uitsluiting van ieder ander te gebruiken kunnen in de huurovereenkomst beperkingen worden gesteld. In een procedure voor de rechtbank Breda was in geschil of een gemeente een sportaccommodatie verhuurde aan een sportvereniging of dat de gemeente de leden van de vereniging de gelegenheid bood tot sportbeoefening. In dat laatste geval was sprake van een belaste prestatie voor de omzetbelasting waarop het lage tarief van toepassing is. Naar het oordeel van de rechtbank bevatten de huurovereenkomst en de bijbehorende algemene voorwaarden zo vergaande beperkingen van het gebruik door de vereniging van de accommodatie dat de vereniging niet “als ware zij eigenaar” over de sportaccommodatie kon beschikken. De betrokkenheid van de gemeente bij het reilen en zeilen van de sportaccommodatie ging veel verder dan normaal is voor een verhuurder van een onroerende zaak. Zo hield de gemeente toezicht en verzorgde zij een deel van het onderhoud.