Een bank vergoedde aan werknemers, die tijdens de avondopenstelling van de bank werkten, de kosten van elders genoten maaltijden. De bank was daartoe verplicht op grond van de CAO. Het UWV merkte deze vergoedingen aan als loon in natura en legde correctienota’s op over de premiejaren 1995 tot en met 2000. De Centrale Raad van Beroep was van oordeel dat het UWV ten onrechte uitging van loon in natura. De bank verstrekte namelijk geen maaltijden, maar vergoedingen op declaratiebasis. Voor de beoordeling of deze vergoedingen tot het premieloon behoorden had het UWV een onjuist toetsingskader aangelegd. De Centrale Raad van Beroep vernietigde de uitspraak van de rechtbank, het besluit van het UWV op bezwaar en de opgelegde correctienota’s.