<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Om een einde te maken aan een verschil van opvatting kunnen een belastingplichtige en de belastingdienst een vaststellingsovereenkomst sluiten. In deze overeenkomst leggen partijen vast wat tussen hen rechtens geldt. Een vaststellingsovereenkomst kan zowel betrekking hebben op de feiten als op de toepassing van het recht. De inhoud van de afspraken in een vaststellingsovereenkomst mag zelfs afwijken van de wet, tenzij dat zozeer in strijd is met de wettelijke regeling dat partijen niet op nakoming daarvan mochten rekenen.</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p>&nbsp;</o:p></P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">In een procedure was in geschil of de bestaande vaststellingsovereenkomst rechtsgeldig tot stand was gekomen. De vaststellingsovereenkomst was gesloten door de gemachtigde van de belastingplichtige. De belastingplichtige bestreed dat zijn gemachtigde een volmacht had om namens hem een vaststellingsovereenkomst te sluiten. Partijen hadden langdurig overleg gevoerd. Dat had tenslotte geleid tot de vaststellingsovereenkomst. De belastingdienst had uit de gedragingen en verklaringen van de belastingplichtige afgeleid dat de gemachtigde beschikte over een toereikende volmacht om namens de belastingplichtige een vaststellingsovereenkomst te sluiten. De rechtbank was van oordeel dat de vaststellingsovereenkomst rechtsgeldig was. </P><SPAN style="ignore-font: 'Times New Roman'; ignore-size: 12pt; mso-fareast-ignore-font: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: NL; mso-fareast-language: NL; mso-bidi-language: AR-SA">Vervolgens was de vraag of de vaststellingsovereenkomst niet zozeer in strijd was met de wettelijke regeling dat de inspecteur de belastingplichtige daar niet aan mocht houden. De vaststellingsovereenkomst bevatte een afspraak over de contante waarde van een in de toekomst te ontvangen bedrag per m<SUP>2</SUP> verkochte grond. De belastingplichtige berekende de contante waarde op f 11 per m<SUP>2</SUP>. De belastingdienst ging uit van een contante waarde van f 3 per m<SUP>2</SUP>. De rechtbank meende dat dit bedrag gezien de grote verschillen niet juist kon zijn en vond de vaststellingsovereenkomst op dat punt te zeer afwijken van de geldende wettelijke regeling. Anders dan de rechtbank vond het hof dat de inspecteur wel mocht rekenen op volledige nakoming van de vaststellingsovereenkomst door de belastingplichtige</SPAN>