Een werkgever was vanaf 1 januari 2003 eigen risicodrager voor de WAO. Dat betekende dat de werkgever de eerste vijf jaar nadat de WAO-uitkering was ingegaan het risico liep van betaling van de uitkering aan de werknemer die op de eerste arbeidsongeschiktheidsdag bij de werkgever in dienstbetrekking was. Het eigen risico gold ook voor een aan een werknemer van de eigen risicodrager toegekende uitkering die was ingegaan vóór de dag waarop de werkgever eigen risicodrager was geworden. Het UWV nam in een dergelijk geval de betaling van de uitkering over, omdat de werkgever dat naliet. Het UWV verhaalde deze uitkering op de werkgever. Volgens de Centrale Raad van Beroep ging het om dwingend recht. Daarvan kan niet worden afgeweken. Het UWV had op dat gebied geen beleidsvrijheid. Wel zijn er volgens de Centrale Raad van Beroep bijzondere gevallen denkbaar waarin strikte toepassing van de wettelijke bepalingen niet meer is toegestaan. Een dergelijk bijzonder geval deed zich hier niet voor. Het verhalen van de uitkering was daarom terecht gedaan.