Bij het bepalen van de rendementsgrondslag van box 3 wordt geen rekening gehouden met belastingschulden. Volgens de parlementaire geschiedenis is dat gedaan om de administratieve lasten van zowel de burgers als de belastingdienst te beperken en om te voorkomen dat het bepalen van de omvang van de rendementsgrondslag onnodig complex zou worden. Door geen rekening te houden met belastingschulden is de wetgever gebleven binnen de ruime beoordelingsmarge die de wetgever heeft ter rechtvaardiging van ongelijke behandeling van gelijke gevallen. Volgens de Hoge Raad is deze regeling dan ook niet in strijd met het verbod op discriminatie.