Volgens Hof Amsterdam en de Hoge Raad verhindert een eerdere, aanvankelijk te hoge aansprakelijkstelling door de ontvanger niet dat de ontvanger daarna een tweede aansprakelijkstelling doet voor een alsnog opgelegde naheffingsaanslag over hetzelfde tijdvak of een gedeelte daarvan. Op grond van de feiten concludeerde de Hoge Raad dat de tweede beschikking was bedoeld voor het geval de eerdere aansprakelijkstelling wegens een gebrek niet in stand zou blijven. Er is geen wettelijke bepaling dat zich ertegen verzet dat de ontvanger met dat doel de belanghebbende opnieuw aansprakelijk stelde. Evenmin is er een rechtsbeginsel dat een tweede aansprakelijkstelling verbiedt. De aansprakelijkstelling betrof de door een BV over de periode van 1 januari 2001 tot en met 30 september 2001 niet betaalde omzetbelasting plus de heffings- en invorderingsrente en kosten. De eerdere aansprakelijkstelling had betrekking op een naheffingsaanslag omzetbelasting over 2000 en, voor een bedrag van € 49.268, op een volgens de ontvanger in 2001 ontstane schuld. In de procedure die volgde beperkte de ontvanger de eerste aansprakelijkstelling tot de naheffingsaanslag over het jaar 2000.