Een zelfstandige onderneemster had, onder de werking van de wet inkomstenbelasting 1964, een belastbaar inkomen dat lager lag dan ƒ 42.000. Dat kwam door de toerekening van bepaalde inkomensbestanddelen aan haar echtgenoot, die een hoger persoonlijk inkomen had. Op grond van haar inkomen was zij verplicht verzekerd voor het ziekenfonds. Van een ongeoorloofde discriminatie was volgens Hof Arnhem geen sprake. De Hoge Raad heeft in aantal arresten voor de inkomstenbelasting al vastgesteld, dat de toerekeningsregels van die wet geen ongeoorloofde discriminatie opleveren.