Een werkgever betaalde aan een van zijn werknemers een kledingvergoeding van ƒ 200 per maand. Een kledingvergoeding kan niet belastingvrij worden gegeven en behoort daarom tot het loon. De werkgever hield echter geen loonbelasting of premieheffing in op de vergoeding. De belastingdienst legde een naheffingsaanslag op in de vorm van een eindheffing van de werkgever. De werkgever verzette zich tegen de door het UWV opgelegde premienota, omdat er naar zijn mening geen voordeel was genoten door de werknemer door het niet verhalen van loonbelasting. De Centrale Raad van Beroep oordeelde anders. Het door de werknemer genoten voordeel bestond uit het niet inhouden van loonheffing over de door hem ontvangen kledingvergoeding. De werkgever nam die loonheffing na het opleggen van de naheffingsaanslag voor haar rekening en verhaalde deze niet op de werknemer. In het jaar van het opleggen van de niet verhaalde naheffingsaanslag loonheffing genoot de werknemer een voordeel, dat loon uit dienstbetrekking was.