Man en vrouw waren in gemeenschap van goederen getrouwd. In hun echtscheidingsconvenant hebben zij bepaald, dat een bestaande schuld van ƒ 50.000 wordt toebedeeld aan de man. Ter compensatie van haar overbedeling heeft de vrouw afstand gedaan van haar recht om aanspraak te maken op alimentatie. Bij de vaststelling van de aanslagen inkomstenbelasting heeft de inspecteur bij de man rekening gehouden met een aftrekpost van ƒ 25.000 in verband met afkoop van alimentatie. Bij de vrouw telde hij dat bedrag bij het inkomen. Naar het oordeel van Hof Arnhem was dat terecht. Wel diende het bijzondere tarief van de wet IB 1964 te worden toegepast en niet, zoals de inspecteur had gedaan, het progressieve tarief. Hof Leeuwarden had eerder geoordeeld, dat de bijtelling niet terecht was. Die uitspraak was door de Hoge Raad vernietigd, waarbij de zaak naar Hof Arnhem werd verwezen.