Per 1 januari 2000 ontstond een nieuw waterschap, dat de taken van een drietal bestaande waterschappen overnam. De tarieven voor de door het nieuwe waterschap geheven verontreinigingsheffing werden vastgesteld in een bestuursvergadering van 5 januari en gepubliceerd op 13 januari, maar golden met terugwerkende kracht tot 1 januari. Naar het oordeel van Hof Leeuwarden was die beperkte terugwerkende kracht toegestaan, omdat vóór het ontstaan van het waterschap niemand tot vaststelling van tarieven bevoegd was en het waterschap zijn best had gedaan om de terugwerkende kracht zo veel mogelijk te beperken. De aanpassing van tarieven ten opzichte van de voorheen geldende leidde niet tot een onredelijke heffing en was daardoor geen zaak waarover de rechter een oordeel mocht vellen. Daarnaast oordeelde het Hof dat door publicatie van de verordening in dagbladen was voldaan aan de voorschriften voor publicatie, ondanks het ontbreken van een door het bestuur van het waterschap verkrijgbaar gestelde publicatie. De klachten, dat de stijging van het tarief ontoelaatbaar was, de Verordening met terugwerkende kracht was vastgestelde en dat niet aan de wettelijk gestelde publicatieplicht was voldaan waren volgens het Hof niet gegrond.