De directeur van een VOF zette het bedrijf met ingang van 1 januari 2004 als eenmanszaak voort. De aangiften loonbelasting/premie volksverzekeringen werden gedaan op het loonbelastingnummer van de VOF. De belasting en premie werd betaald van een op naam van de VOF gestelde G-rekening. Die G-rekening werd ook gebruikt door de klanten van de onderneming voor het betalen van verschuldigde bedragen. Het betalen van de loonbelasting en premie over de maand april 2005 van deze G-rekening lukte niet, omdat de ontvanger de betaling weigerde en het bedrag terugstortte. De belastingdienst legde een naheffingsaanslag op wegens niet tijdige betaling, met een verzuimboete van 1% van de nageheven belasting. De ondernemer bestreed de boete met een beroep op de afwezigheid van alle schuld. Volgens de zogenaamde G-rekeningovereenkomst verleent de ontvanger volmacht aan de rekeninghouder om ten laste van de G-rekening bedragen over te maken naar de ontvanger. Omdat de ondernemer niet de rekeninghouder van de G-rekening was mocht de ontvanger de betaling van die rekening weigeren. Dat wordt niet anders door de omstandigheid dat eerdere betalingen wel zijn geaccepteerd. Daarmee stond volgens de rechtbank vast dat de volgens de aangifte verschuldigde belasting niet was betaald. Als voormalige directeur van de VOF had de ondernemer kunnen weten dat de ontvanger alleen volmacht had verleend aan de VOF als inhoudingsplichtige. Door toch gebruik te willen maken van de G-rekening van een andere rekeninghouder ontbrak niet alle schuld. De rechtbank vond de opgelegde boete niet te hoog.