De terbeschikkingstelling van vermogensbestanddelen aan een vennootschap door een aanmerkelijk belanghouder geldt als een werkzaamheid. De opbrengsten vallen in box 1 en zijn dus progressief belast, in tegenstelling tot andere vermogensbestanddelen die in het relatief gunstige regime van box 3 vallen. Toch is er volgens de Hoge Raad geen sprake van een ongerechtvaardigde ongelijke behandeling van gelijke gevallen. Niet iedere ongelijke behandeling van gelijke gevallen is namelijk verboden. Als er een objectieve en redelijke rechtvaardiging voor de ongelijke behandeling bestaat is de ongelijke behandeling niet verboden. Op fiscaal gebied heeft de wetgever een grote mate van beoordelingsvrijheid om gevallen als niet gelijk te beschouwen en is al snel sprake van een objectieve en redelijke rechtvaardiging voor een ongelijke behandeling van gelijke gevallen. De wetgever heeft bij de terbeschikkingstelling van vermogensbestanddelen aan een vennootschap door een aanmerkelijk belanghouder de parallel met ondernemers willen trekken om te voorkomen dat hoog belast winstinkomen wordt getransformeerd in lager belast inkomen in box 3. Volgens de Hoge Raad is de wetgever daarmee binnen de hem toekomende beoordelingsmarge gebleven.