Een BV diende haar aangifte vennootschapsbelasting 1997 niet tijdig in. De belastingdienst stuurde een aanmaning om alsnog aangifte te doen, maar de BV reageerde daar niet op. De belastingdienst stelde daarom ambtshalve een aanslag vast naar een belastbaar bedrag van ƒ 100.000. Vervolgens diende de BV het aangiftebiljet in. De inspecteur merkte dat aan als een bezwaarschrift tegen de aanslag. De aangifte vermeldde een verlies van ƒ 13 miljoen. De inspecteur wees het bezwaar af. De aanslag werd later verminderd tot nihil in verband met de verrekening van een in 1996 geleden verlies. De BV ging in beroep tegen de uitspraak op het bezwaar. Omdat de aanslag was verminderd tot nihil had de BV geen belang bij een beroep tegen de aanslag. Hof Amsterdam was van mening dat de aangifte wel als een verzoek om vaststelling van verlies van 1997 kon gelden, maar niet als een beroep tegen de vaststelling van het verlies, omdat de inspecteur geen beschikking had gegeven. Het Hof liet in het midden of het beroep een bezwaar kon vormen tegen het niet tijdig nemen van een verliesvaststellingsbeschikking en gaf in overweging om op de aangifte eerst een reguliere verliesvaststellingsbeschikking te laten volgen. De BV kan dan, na een bezwaarschrift tegen deze beschikking en een uitspraak daarop, het materiële geschil opnieuw aan het Hof voorleggen.