Het Besluit voorkoming dubbele belasting 1989 (Bvdb) kent een regeling voor het geval iemands vrij te stellen buitenlandse inkomen groter is dan zijn onzuivere inkomen, de zogeheten stallingsregeling. Het Bvdb en dus ook de stallingsregeling heeft alleen betrekking op de heffing van belastingen en niet op de heffing van premies volksverzekeringen. Voor de premieheffing geldt dat een ingezetene van Nederland die uitsluitend op het grondgebied van een ander EU-land werkt onder de sociale zekerheidswetgeving van het werkland valt met uitsluiting van de toepasselijkheid van de sociale zekerheidswetgeving van andere lidstaten. Of bij de premieheffing rekening gehouden wordt met negatieve inkomenscomponenten uit enig jaar staat uitsluitend ter beoordeling van het land waar in dat jaar de werkzaamheden hebben plaatsgevonden. Daardoor kan een nadeel optreden ten opzichte van ingezetenen die in Nederland (blijven) werken, maar dat nadeel vloeit niet voort uit de Nederlandse heffingsregeling. Het gemeenschapsrecht voorziet (nog) niet in harmonisatie van deze stelsels, alleen in een coördinatie van de toe te passen wetgevingen. Naar het oordeel van het Hof is er geen sprake van schending van het discriminatieverbod en evenmin van een schending van voorschriften uit het EG-verdrag over vrij verkeer van werknemers of van regels over het verblijfsrecht van burgers van de Europese Unie.